بخش گياهشناسي آن اهميت خاصي دارد، و نام قريب هزار جانور و گياه در اين كتاب به آلماني ذكر شده؛ بيماريها و درمانها1 مجموعهاي است در آسيبشناسي و معالجاتي كه بيشتر آنها منشأ عاميانه دارد و از گياهان استفاده شده است. در اين كتاب در زير نام جذام مواردي توصيف ميشود كه مسلماً جذام نيست، بلكه چيزي ديگر است، و ممكن است سيفيليس؟ (فلج عمومي ديوانگان)2 باشد؛ گرچه ممكن است اين يك تحريف يا الحاق بعدي باشد. او نوعي زبان و خط رمزي ايجاد كرد.
دربارهٴ اصالت آثار علمي او بحثهاي زيادي شده است. بههر حال، برخي محققان آن را انكار كردهاند. بيشتر محتمل است كه آنها اصيل باشد، ولي الحاقات بعدي در آنها راه يافته است، مسلماً چنين الحاقاتي در رسالهٴ بيماريها و درمانها وجود دارد. مهمترين دليل در مورد عدم اصالت آنها (كه سينگر در 1917، مطرح ساخت) عدم تشابه فكر ميان آثار صوفيانه و علمي اوست، ولي اين قانعكننده نيست، چون همين عدم تشابه را در زندگي و آثار بسياري از صوفيان مييابيم. اين امر عدم تشابه زبان را ايجاب ميكند.3 استفاده از واژههاي آلماني براي معرفي جانوان و گياهان محلي كاملاً طبيعي است، چون هيلدگارد امكانات زيادي براي آشنا شدن با آنها و امكان كمتري براي شناختن معادل لاتينيشان داشته است. موضوع محتاج بررسيهاي عميقتري است.
هراد لاندزبرگي4
راهبهٴ و مربيهٴ آلماني. در 1167، رئيس صومعهٴ هوهنبرگ در كوه سنت اوديل5 در آلزاس شد، در 1195، در همانجا، درگذشت. براي آموزش راهبههايش نوعي دايرةالمعارف عامهفهم تأليف كرد،6 كه مجموعهاي از منتخبات مربوط به اخترشناسي، جغرافيا، تاريخ طبيعي، فلسفه بود، و تاريخ ديني چهارچوب اصلي آن را تشكيل ميداد. بيشتر مآخذ آن كتاب مقدس و آثار آباي كليسا بود. يگانه نسخهٴ آن كه خود هراد نوشته و مصور ساخته؛ يا بههر حال با نظارت او تهيه شده بود، هنگام بمباران استراسبورگ در 25 اوت. 1870، از ميان رفت. اين نسخه شامل 324